سلام .
درست امشب بود که تصمیم گرفتم ازت بخوام یه جای کوچیک از دل بزرگتو واسه سلام دنیا بذاری
سلام دن...ی...ا..................
من میخوام بت بگم کجای این زمین سهم خوشبختی منو قایم کردی
تو دست کی؟
من سهم خودمو می خوام
می فهمی؟
چقدردیگه فرصت دارم؟...آهای دنیا.............
بازم یه سپید:
شاخه شکست
و پیله های ما
بی که کامل شده باشیم ترک خورد
تو با باد رفتی
و
من:
تنها:
دنیا را از لای ترک ها می بینم.
که: هنوزجریان دارد...
شب هنوز خورشید را هل میدهد....
.......
حالا تمام شفیره ها پروانه اند.
و
من دارم شکاف ها را هل میدهم!
تا آرزوی ترک خورده ی پروازمان...
لای پیله نپوسد!
+ نوشته شده توسط مولود گودرزی فر در چهارشنبه نهم خرداد 1386 و ساعت
1:48 AM |

